شعر حافظ برای حضرت ابوالفضل - شاه شمشاد قدان

شاه شمشاد قدان ، خسرو شیرین دهنانکه به مژگان شکند قلب همه صف شکنانمست بگذشت و نظر بر منِ درویش انداختگفت ای چشم و چراغ همه شیرین سخنانتا کی از سیم و زرت کیسه تهی خواهد بودبنده من شو و برخور ز همه سیم تنانکمتر از ذره نئی، پست مشو، مهر بورزتا بخلوتگه خورشید رسی چرخ زنانبر جهان تکیه مکن ور قدحی مِی داریشادی زهره جبینان خور و نازک بدنانپیر پیمانه کش من که روانش خوش بادگفت پرهیز کن از صحبت پیمان شکناندامن دوست بدست آر و ز دشمن بگسلمرد یزدان شو و فارغ گذر از اهرمنانبا صبا در چمن لاله ، سحر می گفتمکه شهیدان که اند این همه خونین کفنانگفت حافظ من و تو مَحرم این